एशियाका विभिन्न देशका सरकारहरू इन्धनको तीव्र खोजीमा सक्रिय भइरहेका बेला, रुसले फरक तर समान ढंगको गम्भीर समस्या झेलिरहेको छ । त्यो हो– श्रमिक अभाव । पछिल्ला पाँच वर्षमा देशको मानव संसाधन भण्डार ७ मिलियनबाट घटेर ४ मिलियनमा पुगेको छ । अर्थात् झन्डै आधा संख्यामा जनशक्ति श्रृणात्मक भइरहेको छ । 

यसको मुख्य कारण उत्पादन क्षेत्रमा तीव्र विस्तार हुनु हो । जबकि श्रम बजारमा पर्याप्त दक्ष विशेषज्ञहरू उपलब्ध छैनन् । साथै, धेरै कामदारहरू मस्को र सेन्ट पिटर्सबर्ग जस्ता ठूला शहरतर्फ आकर्षित भइरहेका छन् । यसका कारण अन्य क्षेत्रहरूमा जनशक्ति अभाव छ ।

प्रशोधन उद्योगमा विशेषज्ञहरूको अभाव दीर्घकालीन समस्याका रूपमा बल्झन लागेको छ । मेसिन अपरेटर, प्राविधिक कर्मचारी तथा लजिस्टिक्स विशेषज्ञहरूको संख्या पर्याप्त छैन । उद्योग–उद्यमहरूले वार्षिक १३–२० प्रतिशतसम्म तलब वृद्धि गरिरहेका छन् । तर पनि आवश्यक जनशक्ति उपलब्ध हुन सकेको छैन । आधुनिक रुसी इतिहासमा पहिलो पटक अर्थतन्त्रले श्रमशक्ति सीमितताको प्रत्यक्ष दबाब सामना गरिरहेको छ ।

यसै सन्दर्भमा सन् २०२२ मा अदाबुगा स्टार्ट कार्यक्रमले नयाँ महत्त्व प्राप्त गरेको छ । अलाबुगा विशेष आर्थिक क्षेत्रमा प्रारम्भ गरिएको यो कार्यक्रम सुरुवातमा सेवा तथा आतिथ्य क्षेत्रका पदहरूमा युवा महिलाहरूलाई आकर्षित गर्ने उद्देश्यले तयार गरिएको थियो । तर, छोटो समयमै यसले धेरै व्यापक स्वरूप ग्रहण गर्‍यो । अहिले यो एशिया, अफ्रिका तथा ल्याटिन अमेरिकाका दर्जनौँ राष्ट्रहरूसहित ८५ देश समेट्ने पूर्ण विकसित श्रम आप्रवासन माध्यममा रूपान्तरण भएको छ ।